Actuele derogatie-eisen zetten sector op zijn kop

Opeens waren ze daar: 'De vernieuwde derogatie-eisen voor melkveehouders.' Was tot voor kort 70% grasland in het bouwplan voldoende om aan derogatie eisen te voldoen, is dat nu opeens 80%. Een percentage dat voor onder andere "veenboeren" geen probleem is, zij voldoen hier bijna allemaal wel aan. Voor melkveehouders in klei en zand gebieden ligt dit anders, waardoor er zodoende ongeveer 60% van de melkveehouders in Nederland aan de nieuwe eisen voldoen.

Waarom noemen we de agrarische sector het zwakste jongetje van de (economie)klas?

Je hoort de meningen in Nederland wel vaker: 'Ach die agrarische sector in Nederland niet zo veel voor.' Of: 'Wat kunnen die paar boeren nou nog betekenen?' Natuurlijk, het percentage werkende in de agrarische sector is

vele malen kleiner dan het percentage werkende in de handel. 2.5% tegenover 16.7 % in 2012 volgens het CBS. Maar toch drukt de agrarische sector een belangrijke stempel op de Nederlandse economie.

Boeren, het belangrijkste maar ook het mooiste beroep!

We vergeten het bijna: maar als werkende in de agrarische sector mag je van geluk spreken. En als boer steek je daar met kop en schouders bovenuit! We maken niet voor niks uit van de topsectoren en zijn we erg belangrijk voor de Nederlandse export. Maar bovenal is het boerenvak genieten! 

Als boer speel je met de vrije natuur, de verzorging van je beesten en gewassen. Het onderhoud aan machines en gebouwen. Met zonsopgang en zonsondergang op de trekker. Tussendoor een bakje koffie aan de picknicktafel in de tuin met vogelgeluiden om je heen. De voorbij rijdende buurman die naar je zwaait. Of nog beter: de onbekende voorbijganger die dat doet. De plaatjes kunnen niet idyllischer. (Net als in deze commercial van FrieslandCampina)

Wordt lokale of mondiale afzet belangrijk voor de landbouw?

Welke kant moeten we op met onze agrarische sector? Afzetten op de lokale markt of juist buiten onze grenzen kijken en exporteren op de Europese of zelfs wereldmarkt? Deze vraag lijkt mij steeds belangrijker te worden in de sector en zal ons vaker opsplitsen in de voorstanders van beide categorieën. 

Voorstanders voor de lokale markt zijn vooral de Nederlandse consument en misschien ook wel de aanhangers van natuur-, en dierenwelzijnsorganisaties. Maar moeten we wel naar de pijpen van deze aanhangers dansen?

Daar tegenover staan de ondernemers, en handelaren die zich op grotere markten richten en op zoek zijn naar meer afzetmogelijkheden. Zij kiezen voor een wereldmarkt en zien daar juist de kansen voor onze sector.